تبلیغات
مین و شهادت - مطالب بهمن 1390
 
درباره وبلاگ


سلحشوران و دلاوران مردان عرصه های نبرد حق علیه باطل پس از پایان جنگ نیز ، در میادین مین و گلوله های عمل نكرده با پیروی از سید و سالار شهیدان حضرت ابا عبد... الحسین (ع) جهاد در راه آزادگی را برگزیده و با نثار خون خود ریشه های توسعه و آبادانی كشور را آبیاری می نمایند.


مدیر وبلاگ : سروش نوری
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سایت شهید حاج احمد کاظمی
رتبه 4 در گوگل
* *
مین و شهادت
شهدا و جانبازان پاكسازی میادین مین به رشادت و ایثار معنا بخشیدند





     بر اساس خبر واصله از دوست گرانقدر جناب آقای حسن معافی

 ساعت 8.30 امروز یك  شنبه   30/11/90

بر اثر انفجار مین والمرا در منطقه شترمل نفت شهر یكی از كاركنان شر كت كاروان طلوع نور غرب

بنام آقای مهر علی محمدی به درجه رفیع شهادت نائل گردید

ضمن عرض تسلیت شهادت این برادر عزیز مان برای خانواده آن عزیز سفر كرده صبر جمیل از خداوند مسئلت می نمائیم

شهید  مهر محمدی پاطاقی 52 سال داشتند

خبر های تكمیلی متعاقبا به اطلاع خواهد رسید







نوع مطلب :
برچسب ها : مین والمرا، شترمل، نفت شهر، مهر علی محمدی، شهادت، حسن معافی،
لینک های مرتبط :


یکشنبه 30 بهمن 1390 :: نویسنده : سروش نوری
نظرات ()


مراقبت از خود و فعالیتهای روزمره ی زندگی

دقت در انجام فعالیت های روزمره زندگی و مراقبت از خود، مثل مسواک زدن، اصلاح، شانه زدن به موها و لباس پوشیدن سه هدف را دنبال می کند:

1- توانایی شما را برای انجام این فعالیت ها افزایش می دهد.

2- توان عضلانی مناسب را ایجاد می کند.

3- دامنه حرکتی مفاصل شما را افزایش می دهد.

انجام بعضی از تکالیف شخصی که برای شما امکان پذیر است، استقلال و اعتماد به نفس شما را افزایش می دهد. احساس متکی بودن به دیگران می تواند مأیوس کننده باشد و رضایت از خود زمانی حاصل می شود که تا آنجا که می توانید بر محیط تسلط داشته باشید و کنترل محیط به دست شما باشد. بهبودی از بیماری نیز یکی از موفقیت هاست.

مقدار نیروی لازم برای انجام تکالیف مراقبت از خود براساس میزان انرژی و تحرک مورد نیاز برای آن تکلیف را در نظر بگیرید. غذا خوردن کمترین نیرو را لازم دارد. وقتی که کمی قویتر شدید، می توانید بهداشت شخصی خود ( شانه زدن به موها و ناخن گرفتن ) را نیز انجام دهید و حتی بعد از آن به تنهایی حمام بروید و لباس هایتان را بپوشید.

هدف کلی شما این است که در نهایت بتوانید تکالیف رسمی خود را تا حد امکان انجام دهید. لیستی از تمام فعالیت هایی که به طور روزانه برای مراقبت از خود انجام می دهید، تهیه کنید و زمانیکه توانستید یکی از آنها را با موفقیت انجام دهید آن را در لیست موفقیت های خود        یادداشت کنید.

بعضی از وسایل کمکی می توانند به شما کمک کنند تکالیف اصلی خود را راحت تر انجام دهید. شما باید انرژی خود را ذخیره کنید و برای رسیدن به اهداف کوتاه مدت و بلند مدت به درستی از آن استفاده کنید به علاوه، شما باید این را هم در منزل در نظر داشته باشید. زمانیکه شما خسته و ضعیف هستید یک سانحه به راحتی بهبودی شما را به عقب می اندازد.

بیشتر و وسایل کمکی وسایل قابل دسترسی هستند. یک وسیله کمکی می تواند نقص در عملکرد شما را جبران کند و توانایی شما را برای مراقبت از خود به طور راحت تر و امن تر بهبود ببخشد. بعضی از این وسایل به سادگی یک لیوان دسته دار و بعضی دیگر به پیچیدگی یک صندلی چرخدار هستند. در این شماره به بعضی از وسایل کمکی غذا خوردن نیز آشامیدن اشاره می کنیم.

لیوان های مخصوص دردار برای جلوگیری از ریختن مایعات:

1-اگر شما هماهنگی ضعیفی دارید و یا نوشیدن بانی برای شما مشکل است لیوان مقابل می تواند به شما کمک کند.

2- هنگامیکه به پشت یا به پهلو دراز کشیده اید از لیوانی با دو سوارخ برآمده بر روی در با یا بدون نی می توانید استفاده کنید.

3- اگر نوشیدن با نی برای شما مشکل است از این لیوان که برشی برای بینی دارد می توانید استفاده کنید، این لیوان به شما اجازه می دهد بدون اینکه سر خود را به عقب خم کنید، آب بنوشید.

4- پوشش کش مانند این لیوان بین انگشتان و سطح کلی اصطکاک ایجاد می کند و در نتیجه به الگوی گرفتن شما کمک می کند.

5- دسته یی T شکل این لیوان برای دستی که عضلات ضعیفی دارد مفید است.

6- قاشق چنگالی و کارد اگر دسته ی ضخیم تری داشته باشند در دست گرفتن آنها راحتتر است. می توانید با استفاده از نوارهای لاستیکی دسته ی قاشق چنگال خود را ضخیم تر کنند.

7- استفاده از میز کوچک غذاخوری که برای هر وسیله جای معینی دارد برای افرادی که در هماهنگی مشکل دارند مفید است. در این میز مخصوص جای هر وسیله کمی به داخل فرو برده شده تا سطح با ثباتی فراهم شود. هم چنین می توان از ظروف لبه دار یا ظروفی که یک لبه آن ها بلندتر است استفاده کرد.

8- نوع دیگر میز، میزی است که در زیر آن فضا به   اندازه ای کافی برای دراز کردن پاها وجود دارد.

اگر باید غذای خود را در رختخواب میل کنید یک محافظ بلند مرتفع و محکم می تواند شما را در وضعیت ایمن و با ثباتی نگه دارد.








نوع مطلب :
برچسب ها : مراقبت،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 26 بهمن 1390 :: نویسنده : سروش نوری
نظرات ()

قطع عضو

قطعاً قطع عضو یا قطع اندام برای هر كس پدیده‌ای دردناك است.  زمانی كه یک اندام نه تنها به عملكرد فرد كمك نمی‌كند،  بلكه مزاحم آن می‌باشد یا وجود آن برای فرد خطرناك است وسایر درمانها نتیجه بخش نیست چاره‌ای جز قطع عضو نمی‌ماند. فرض كنید كه فردی مجبور است با یک زخم مزمن در پا راه برود در هرقدم درد بسیار شدیدی حس كند  واین بیماری به سایر درمانها جواب نداده است. همچنین وجود عفونت در زخم جان بیمار را تهدید می‌كند. پس نداشتن چنین عضوی بهتر از داشتن آن است. یا وقتی كه در اثر تصادف اندام آسیب دیده دیگر زنده نخواهد ماند، نگهداشتن آن تنها به خطر انداختن جان بیمار است. زیرا با ایجاد عفونت و راه یافتن عفونت به خون، جان فرد به خطر می‌افتد. حتی اگر اعصاب و بافتهای مختلف عضو به حدی آسیب دیده باشند كه در آینده نه تنها عضو مورد نظر مفید نباشد بلكه مزاحم زندگی روزمره شده و با ایجاد عفونتهای مكرر زندگی فرد را مختل می‌سازد، پزشك تصمِیم به قطع عضو می‌گیرد. مطمئناٌ پزشك قطع عضو را به عنوان آخرین امكان در نظر می‌گیرد اما قبل از آن می توان سوالات خود را از پزشك پرسید. یکی از مهمترین اقدامات در قطع عضو توانبخشی می باشد. مهمترین عضو یك تیم توانبخشی فرد دچار قطع عضو است. تمامی تلاشها برای بهبود كیفیت زندگی او صورت می‌گیرد. بهتر است بیمار قبل از جراحی جهت هماهنگی‌های لازم و شروع توانبخشی پیش از عمل جراحی و كسب آموزشهای لازم برای مدت پس از عمل توسط تیم توانبخشی ویزیت شود. اعضای تیم شامل پزشك متخصص طب فیزیكی و توانبخشی، كارشناس اندام مصنوعی، كارشناس فیزیوتراپی، كارشناس كاردرمانی و روانشناس است. از طرف دیگر برخی از بیماریها پیشرونده می باشند و یا در صورت عدم مراقبت ممكن است پیشرفت كنند. قسمت باقی مانده عضو ممكن است در معرض آسیب باشد یا در مواردی پس از قطع یك اندام تحتانی پس از چند سال نیاز به قطع اندام مقابل نیز پیدا ‌شود. لذا باید روشهای پیشگیری وحفظ قسمت باقی مانده و همچنین اندام مقابل بخوبی فراگرفته شود. مثلاً در مورد بیماریهای عروقی قطع سیگار بسیار ضروری است. لذا مشاوره با یک تیم توانبخشی قبل و بعد از قطع عضو ضروری است. در اینجا سعی شده موارد ضروری بصورت ساده نوشته شود.

چقدر از اندام باید قطع شود؟  

بعد از تصمیم به قطع عضو دومین سؤال این است كه چقدر از اندام باید قطع شود و آیا امكان نگهداشتن مقدار بیشتری از اندام وجود دارد؟

مقداری عضو كه باید قطع شود بستگی به نوع بیماری و شدت آن دارد. اگر چه وسایل تشخیصی زیادی جهت تعیین سطح قطع عضو وجود دارد اما باید این مسئله را به پزشك محول كرد زیرا در اتاق عمل ممكن است شرایطی پیش آید كه پزشك ناچار باشد عضو را ازمحل بالاتری قطع كند. مثلاً اگر خونرسانی قسمت در نظر گرفته شده كم باشد باید عضو را از بالاتر قطع كرد به حدی كه قسمت باقی مانده خونرسانی خوبی داشته باشد. بجز موارد خاصی هرچه طول اندام باقی مانده بیشتر باشد عملكرد آن پس از قطع عضو بهتر خواهد بود. اما اگر عضو باقی مانده خونرسانی كافی نداشته باشد، ایجاد زخم مزمن و مشكلات دیگر جراح را مجبور خواهد ساخت مجدداً بیمار را به اتاق عمل برده و دوباره بیمار تحت عمل جراحی قرار دهد. در هر حال طول اندام باقی مانده هر چقدر باشد می‌توان اندام مصنوعی مناسبی برای آن تهیه نمود.

مراحل قطع عضو 

  بعد ازبستری شدن دربیمارستان و انجام چند آزمایش بیمار را به اتاق عمل برده و با بیهوشی، عمل جراحی انجام می‌گیرد. مدت عمل جراحی معمولاً بین یك تا دو ساعت است. بعد از عمل جراحی برای بیرون آمدن ترشحات از یك «درن» استفاده می‌شود.  ممكن است بعد از اینكه بیمار بهوش آمد احساس ‌كند كه اندام قطع شده هنوز وجود دارد. بسیاری از بیماران نگران این مسئله می باشند. اما حس کردن عضو قطع شده یك امر طبیعی است كه به آن «حس‌كاذب » گفته می‌شود و بمرور زمان برطرف می‌گردد. ممكن است برخی از بیماران متوجه این مسئله نباشند مثلاً گاهی از خواب بلند شده و فكر می‌كنند هنوز اندام وجود دارد لذا سعی می کنند با آن راه رفته  و در نتیجه زمین می‌خورند. معمولاً "درن" پس از 24 ساعت كشیده می‌شود. دراین زمان  بیمار توسط پزشك متخصص طب توانبخشی ویزیت شده و راهنمائی‌های لازم به بیمار داده می‌شود و برنامه توانبخشی با همكاری فیزیوتراپ و كارشناس اندام مصنوعی هماهنگ شده و آغاز می‌گردد. فیزیوتراپ در این مرحله به بیمار آموزش می‌دهد كه چگونه با عصای زیر بغل یا وسایل كمكی دیگر می تواند راه برود. افرادی كه قطع عضو زیر زانو شده‌اند معمولاً نیاز به ویلچر ندارند اما افراد با قطع عضو بالای زانو ممكن است بطور موقت نیازمند ویلچر باشند. پس از تكمیل مرحلة توانبخشی فرد قادر خواهد بود به زندگی عادی روزمره خود برگردد.





نوع مطلب :
برچسب ها : قطع عضو،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 26 بهمن 1390 :: نویسنده : سروش نوری
نظرات ()


( کل صفحات : 25 )    1   2   3   4   5   6   7   ...