تبلیغات
مین و شهادت - مداوای دو كودك آسیب دیده از مین همچنان ادامه دارد
 
درباره وبلاگ


سلحشوران و دلاوران مردان عرصه های نبرد حق علیه باطل پس از پایان جنگ نیز ، در میادین مین و گلوله های عمل نكرده با پیروی از سید و سالار شهیدان حضرت ابا عبد... الحسین (ع) جهاد در راه آزادگی را برگزیده و با نثار خون خود ریشه های توسعه و آبادانی كشور را آبیاری می نمایند.


مدیر وبلاگ : سروش نوری
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سایت شهید حاج احمد کاظمی
رتبه 4 در گوگل
* *
مین و شهادت
شهدا و جانبازان پاكسازی میادین مین به رشادت و ایثار معنا بخشیدند




  به گزارش وبلاگ جانبازان شیمیایی ایران - با صدای انفجاری كه ناگهان در میان همهمه خنده های «سیوان» و «زانیار» از پشت خانه آنها در یكی از روستاهای سقز بلند شد، همه فهمیدند كه سرنوشت دیگری برای این دو كودك رقم خورده است.
   
    در كمتر از چند ثانیه زندگی این دو كودك تغییر كرد، زندگی بدون داشتن یك چشم، دست ها و پاهایی كه اگر عمل های جراحی موفقیت آمیز باشند ممكن است بار دیگر به حركت درآیند. یك مین به جا مانده از بیشتر از دو دهه گذشته در اطراف سقز، روز 4 فروردین ماه زیر پای این دو كودك قرار گرفت و منفجر شد. شغل پدر سیوان چوپانی است و سیوان و زانیار دو كودك 8 ساله در آن روز تصمیم می گیرند برای كمك به پدر بروند،


 مسیر خانه را كه به سمت كوه های كردستان پیش می گیرند، چند قدم جلوتر از خانه و در راه مشغول بازی های كودكانه خاص خود بودند كه ناگهان خود را میان زمین و آسمان حس می كنند و صدای خنده هایشان محو می شود. همه افراد روستا با شنیدن صدای انفجار به سوی آنها می دوند، مادر سیوان نیز در خانه مشغول به كار بوده و با شنیدن صدا مانند بقیه مردم روستا به سوی صدا می رود كه در راه روستاییان به او خبر می دهند صدای انفجار از مین بوده و آن كه روی مین رفته سیوان، پسرش و زانیار، پسر برادرش هستند. زانیار برای تعطیلات عید از روستایشان در نزدیكی تبریز به خانه عمه آمده بود تا تعطیلاتش را با پسر عمه همسن خود بگذراند اما چهار روز بعد گرفتار مین می شود.
   
    در چند دقیقه تمام روستاییان در یك منطقه جمع می شوند، بعضی ها به دنبال پدر سیوان هستند. زانیار و سیوان بی حال بر روی زمین افتاده اند و خون از سر تا پای آنان می چكد، هنوز به هوش هستند اما نای فریاد زدن هم ندارند. پدر سیوان هم با خبر می شود، با سرعت خود را به روستا می رساند، ماشین جور می كنند و بچه ها را به نزدیك ترین بیمارستان می رسانند، كسی باورش نمی شود بچه ها زنده بمانند، به بیمارستان كه می رسند دیگر بیهوش شده اند و جانی در بدن ندارند.

 بچه ها به سرعت زیر تیغ جراحی می روند: دست ها و پاها مورد جراحی قرار می گیرد، اما چشم ها دیگر باز نمی شوند. سیوان و زانیار هر كدام یك چشم خود را از دست می دهند، چشم سیوان كاملاتخلیه می شود، چشم زانیار در جای خود می ماند اما بینایی خود را از دست می دهد. حال كه چند روز از این حادثه می گذرد بچه ها هنوز سلامتی خود را پیدا نكرده اند و جراحی ها همچنان ادامه دارد.

پدر سیوان همین یك پسر را دارد و وقتی از زنده ماندن او باخبر شد جشن گرفت و گفت: «به خدا نمی دانستم اگر او را از دست می دادم باید چه كار می كردم. چیزی كه ندارم، چوپان هستم ولی حاضرم همه زندگی ام را برای پسرم بدهم.» وی درباره حال او توضیح داد: «هنوز به سختی می تواند راه برود، وضعیت دست هایش هنوز مشخص نیست، حالاداریم آنها را در تبریز دكتر می بریم تا ببینیم دست هایشان حركت خواهد كرد یا نه.» زانیار هم به روستای خود برگشته است اما به سختی می تواند حتی صحبت و جمله ها را بیان كند.

خاتونی پدر زانیار نیز می گوید: «هنوز از چشم هایش خون می آید و انگار عفونت آن خوب نشده، با اینكه بینایی اش را از دست داده اما هنوز برای خونریزی او را به دكتر می بریم.» او هم مانند سیوان هنوز در خانه است و به مدرسه نمی رود. پدرش می گوید: «نمی دانم دیگر چه می شود، با این وضعیتی كه دارد شاید دیگر اصلابه مدرسه نرود.»

شرایط جسمی و روحی سیوان كمی بهتر از زانیار است، اما هر دو قدرت راه رفتن چندانی ندارند و به گفته خانواده هایشان به سختی ممكن است چند قدمی تا دستشویی بروند و بازگردند. زانیار و سیوان دو كودك 8 ساله ایرانی نام شان به آمار قربانیان مین ایران و دنیا اضافه شد.

سازمان های بین المللی می گویند سالانه 24 هزار غیرنظامی در دنیا مانند این دو كودك به دلیل انفجار مین های زمینی كشته یا مجروح می شوند: در واقع یعنی هر 22 دقیقه یك نفر.

براساس گزارش سازمان های بین المللی، ایران بعد از كشور مصر دومین كشور آلوده به مین در دنیا محسوب می شود. بر اساس یك تحقیق انجام شده در ایران به طور متوسط روزانه 2/2 نفر بر اثر انفجار در كشور دچار مصدومیت ومجروحیت های دائمی می شوند كه حدود 30 درصد از این میزان در استان كرمانشاه اتفاق می افتد. اگرچه آمار دقیقی از مین هایی كه هنوز خاك ایران را پوشانده اند مشخص نیست و برخی از منابع تعداد مین های خنثی نشده كشور را حدود 16 میلیون مین عنوان می كنند اما با توجه به اینكه آمار دقیقی از میزان پاكسازی مین ها در این سال ها نیز وجود ندارد، نمی توان تعداد دقیق آنها را مشخص كرد اما شكی نیست كه هنوز مین هایی هستند كه در شهرها و روستاهای مرزی منفجر می شوند و سرنوشت كودكانی چون سیوان و زانیار را در كمتر از چند ثانیه بدون آنكه بدانند به كجا می روند و چه خطری در كمین شان نشسته تغییر می دهند.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 22 فروردین 1391 :: نویسنده : سروش نوری
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر