تبلیغات
مین و شهادت - واحدی به نام تخریب
 
درباره وبلاگ


سلحشوران و دلاوران مردان عرصه های نبرد حق علیه باطل پس از پایان جنگ نیز ، در میادین مین و گلوله های عمل نكرده با پیروی از سید و سالار شهیدان حضرت ابا عبد... الحسین (ع) جهاد در راه آزادگی را برگزیده و با نثار خون خود ریشه های توسعه و آبادانی كشور را آبیاری می نمایند.


مدیر وبلاگ : سروش نوری
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سایت شهید حاج احمد کاظمی
رتبه 4 در گوگل
* *
مین و شهادت
شهدا و جانبازان پاكسازی میادین مین به رشادت و ایثار معنا بخشیدند




 

«تخریب» واحدی تخصصی رزمی است که موانع پیروزی برای رزمندگان را حذف و جلوی پیش روی دشمن را می گیرد. مهم ترین ثمرة فعالیت تخریب، کاهش تعداد شهدا در عملیات های مختلف و کمک به پیشبرد سریع تر و دقیق تر عملیات های تهاجمی رزمندگان است؛ وظیفه ای سخت و حساس، در شروع و پایان هر عملیات.

تخریب، گشایندة میدان های مین، سیم های خاردار و سایر موانعی است که در خشکی و آب، سد راه پیش روی رزمندگان هستند. این گروه هم چنین پس از عملیات، با ایجاد موانع مین و انسداد مسیر، نفوذ دشمن را کم تر و کندتر می کند. در سختی و حساسیت عمل این واحد، همین بس که تخریبچی ها در رویارویی با دشمن، از داشتن هرگونه سنگری محروم بوده و وظایفشان را در دید مستقیم دشمن انجام می دهند.

در شروع جنگ، هر لشکر یک «واحد تخریب» داشت که بعدها به دلیل گسترش جنگ، «گردان های تخریب» تشکیل شد. به خاطر محدودیت در تعداد نیروهای تخریب، شیوة آموزش آن ها براساس آموزش های فشرده و کوتاه مدت بود که هم در زمان صرفه جویی شود و هم عصارة نیروهای رزمنده به این واحد راه یابند.

هرگردان تخریب از سه دستة تخصصی تشکیل می شد که عبارت بودند از:

خنثی کنندگان:

وظیفة این نیروها گشودن مسیرهایی بود که با هر شکل و نوعی، مانعی در عملیات های رزمندگان ایجاد می کردند. در این راه، خنثی کردن مین های مختلف، مهم ترین و حساس ترین وظیفه بود.

در مرحلة دوم، مین کاری و ایجاد موانع، پس از عملیات ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن، دوّمین وظیفة مهم تخریبچی ها بود.

مهم ترین دلیل شهادت یا جانبازی بچه های تخریب، برخورد با مین است و بیش تر جانبازان تخریب، به دلیل کار مداوم با مواد منفجره، یا رفتن روی مین، دست، پا یا انگشتان خود را از دست داده اند.

از مین ها، «گوجه ای، والمری، ضدتانک» و از سیم خاردارها، «فرشی، حلقوی، کفشکی، پومر» و از ابزارهای کاری یک تخریبچی می توان «سیم چین، سرنیزه، سیخک، شب نما و نوار علامت گذاری» را نام برد.

انفجاراتی ها:

وظیفة این گروه، شناخت انواع مواد منفجره برای ویران کردن و نابودکردن هدف های از پیش تعیین شده است؛ مثل مسیرها، پل ها، ماشین ها و...

تی ان تی، سی 4، پودر آذر و... جزو مواد منفجره، و انواع فتیله ها جزو مواد انفجاراتی است.

غواصان:

پس از به وجود آمدن موقعیتی برای عملیات های تهاجمی برون مرزی؛ مثل «والفجر هشت» که احتیاج به شکستن خط آبی داشت، گردان هایی نوپا از شجاع ترین و مخلص ترین فرزندان خمینی عزیز، برای جانفشانی و شکستن خطوط غیرقابل نفوذ دشمن، تشکیل شد. آموزش های این گروه فشرده و کوتاه مدت بود. غواص ها وظایفی چندگانه، پیچیده و حساس بر عهده داشتند و گروهی «شهادت طلب» به حساب می آمدند.

«غواصی، شناسایی، پاک سازی، خنثی سازی، انفجار، رزم انفرادی و...» همه وظایفی بود که یک غواص برای شکستن خطوط دشمن بر عهده داشت.

لازم است بدانیم «و مارمیت اذ رمیت...» جمله ای کلیدی در همة رسته ها و گروه های دفاع مقدس بود؛ یعنی در دفاع عقیدتی ما، این ابزار، وسایل و آموزش نبود که 0وسیلة اصلی پیروزی بود؛ بلکه باور و عقیدة بچه های رزمنده بود که از ابزار اندک، بیش ترین استفاده را می کرد.

شهید «علی چیت سازیان»، از تخریبچی های همدانی می گوید: «کسی می تواند از سیم خاردارهای دشمن عبور کند که ابتدا از سیم خاردارهای نفس خود عبور کرده باشد و نیروهای تخریبچی از نفس خود گذر کرده بودند.»


http://www.hawzah.net/fa/magart.html?MagazineID=5658&MagazineNumberID=7206&MagazineArticleID=88385




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 19 بهمن 1390 :: نویسنده : سروش نوری
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر